روشهای نادرست دستور دادن به کودک، مادران حتما بخوانند

روش های نادرست دستور دادن به کودک

روش های نادرست دستور دادن به کودک

دستورهای مبهم

دستورهایی هستند که برای کودک واضح و روشن نیستند و به خوبی نمی‌توانند منظور گوینده را منتقل کنند. به عنوان مثال هنگامی که ما انتظار داریم بچه‌ ها بدون درگیری و خشونت با هم بازی کنند و دعوا نکنند. ولی فقط به آنها بگوییم: «بچه‌های خوبی باشید».
کودک ممکن است نداند از او چه خواسته شده است و باید چه کار کند که ازنظر والدین بچه خوبی باشد؟ این دستورها مبهم می‌باشند. بنابراین بهتر است به صورت مشخص و اختصاصی به آنها بگوییم: «با اسباب‌ بازی‌هایتان با هم و به آرامی و بدون سر و صدا بازی کنید»

دستورهای پرسشی

در اینگونه دستورها از کودک سوال می‌شود که آیا دوست دارد که این کار را انجام دهد؟ مثلاً «آیا دوست داری که اتاقت را تمیز کنی؟» که ممکن است یک کودک لجباز براحتی بگوید: «نه دوست ندارم». در اینگونه دستورها ما به کودک حق انتخاب می‌دهیم. پس عجیب نیست که او آن را انجام ندهد.

دستوراتی که به دنبالش دلیل و منطق آورده می‌شود

مانند: «زود باش اطاقت را مرتب کن. چون امشب مهمان داریم و ازاینکه خانه نامرتب باشد، نگران و عصبانی می‌شوم.» در این مثال ممکن است کودک دستور اصلی را فراموش کند. بنابراین بهتر است که دستور به این شکل باشد: «امشب مهمان داریم و خانه نامرتب من را نگران و عصبانی می‌کند. پس لطفاً هرچه سریعتر وسایلت را جمع کن». یعنی اول توضیح داده بعد دستور موردنظر گفته شود.

روش های نادرست دستور دادن به کودک

دستورهای زنجیره‌ای:

دستورهایی هستند که پشت سرهم به کودک داده می‌شود و وی توانایی به خاطر سپردن تمام آنها را ندارد. بنابراین برخی از آنها را فراموش کرده و انجام نمی‌دهد. مانند لباست را بپوش. دندانهایت را مسواک بزن. موهایت را شانه کن. بعد بیا صبحانه بخور. بهتر است دستورها را به بخش‌های کوچکتر تقسیم کرده و هرکدام را به تنهایی ازکودک درخواست کرد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.